صدای گوش نواز آوازی خوش دوباره مرا به آتلیه بالای پله فرا می خواند.لبخند هم کلاسی ها مرا به سمت میزم هدایت می نماید. می نشینم پشت میز.آن جا در کنج آتلیه کنار بخاری.نگاه طرحی ناتمام مرا دوباره به درون خویش وارد می کند.
و بعد سکوت ، اغتشاش، گاهی پرواز می کنم بر روی خیابانی شلوغ، بر روی آب رودی معلق می شوم ،دود کارخانه مجاور را استشمام می کنم ، تا ته دشت می دوم تا آنجا که به شهری می رسم پر از صدای اصطکاک فلزات و تضاد و تضاد وتضاد و ... همچنان صدای خوش موسیقی.
قلم بدست می گیرم پوستی هار سیاه می کنم ، کاغذ ها را رنگ می زنم.گاهی شعری می نویسم گاهی آواز می خوانم.
با رسیدن به ایده ای دوباره پوستی ها را سیاه می کنم.طرح می ریزم.
ان طور بشود بهتر است.نه.مشکل دارد.چرا؟ چرا اینطوری باشد؟ چرا اونجوری نه؟با این رنگ بهتر است؟نه این که رنگ خوبی نیست.این رنگ را می زنم.
و ناگهان صدایی مرا از درون خویش به بیرون می اندازد.
"30 دقیقه تا پایان اسکیس"
من مانده ام و چندین پوستی سیاه ،چند کاغذ رنگی و چند کاغذ نوشته و البته یک مقوای 70*50 سفید!
اسکیس معماری ، جالب ترین نوع آموزش معماری است و در نوع خود منحصر به فرد لیکن شیوه اجرا و نحوه انجام آن در دانشگاه های کشورمان غالبا به صورت صحیح انجام نمی پذیرد.اولین نکته که در این باب مد نظر قرار می گیرد محک زدن توان فکری دانشجو در مدت زمانی معین برای طرح ریزی و خلق اثری هنری با توجه به برنامه می باشد که در چند مرحله انجام می پذیرد:درک صحیح برنامه ، استفاده از اطلاعات پیشین دانشجو،رسیدن به ایده و کانسپت اولیه، پرورش ایده تا مرحله رسیدن به فرم، پرورش همزمان فرم و عملکرد تا رسیدن به طرح اوایه و در پایان ارایه طرح نهایی.
اتفاقی که در این مدت می افتد این است که دانشجو به صورت آزمایشی روند طراحی را مدت مشخص و معین تجربه می نماید.پس انتظار ارایه طرح کامل و پاسخگو به نیازها منطبق با برنامه کاملا غیر منطقی و بیهوده استاشتباه دیگری ه در اینجا رخ می دهد این است که اسکیس معماری معمولا فقط در ترم های ابتدایی ورود دانشجویان به دانشگاه انجام می پذیرد که دانشجویان هم از نظر قدرت ارایه طرح و هم از نظر آشنایی با روند طراحی در حد تقریبا ضعیف هستند.
اساتید معماری معمولا بر اساس شیت نهایی ارایه شده بر کار دانشجویان نظارت می نمایند که می بایست علاوه بر آن تمام اتودها و پوستی ها و روند پیشرفت طراحی را مورد توجه قرار دهند.
معمولا در پایان هر اسکیس دانشجویان فارغ از برنامه اسکیس آن را به فراموشی می سپارند که می بایست زمانی برای ادامه اسکیس در خانه وارایه طرحی بهتر و کامل تر در جلسه بعد به دانشجویان داده شود تا هم فرصتی باشد برای دانشجویانی که نتوانسته اند در موعد مقرر طرح خود را تحویل دهند و هم روند طراحی قطع نشود اندیشه دانشجو همچنان با طرح درگیر باشد.
