باز تعریف مفهوم هایپر کیوب مجازی
چندی پیش اقای آرش پوراسماعیل ایده ای به نام هایپرکیوب مجازی مطرح کردند که می توانید از بالا برای مطالعه آن استفاده کنید.مطالبی که در ادامه می نویسم تنها برداشت ها و استدلال های شخصی بنده از این ایده می باشد.
جناب پوراسماعیل بر پایه تفکرات هایدگر فیلسوف که از تکنولوژی آینده به عنوان گشتل، محیطی که قابلیت انکشاف دارد استفاده می کند و تعریف خود را ارایه می دهد.فرض ایشان بر این است که محیط وب را می توان به عنوان یک گشتل معرفی کرد که انکشاف می کند و برای آن شکلی را به عنوان چهارچوب یا یک استراکچر در نظر گرفته و محتویات وب را به عنوان مکعبی واقع در آن در نظر می گیرد.گفتنی است که استفاده از شکل ها و نمودار ها و دیاگرام ها ساده هندسی جهت انتقال مفاهیم دشوار از جمله مفاهیم فلسفی یکی از مناسب ترین راه های ساده سازی مطلب جهت انتقال ان به مخاطب می باشد.برای مثال می توان از مقاله Foundationalism and Hermonotic توسط Klley L.Ross نام برد(www.friesian.com/Epsitem.com ) که به چه زیبایی توسط نمودارهایی دور هرمنوتیکی ساختارشکننده و واقع گرایانه را تفسیر می کند و آن را برای مخاطب ساده سازی می کند.
در ادامه ایشان مخاطبان وب را به عنوان بی نهایت مکعب واقع در مکعب اصلی در نظر می گیرد و بدین گونه تشبیهی از فراگیری و ورود وب به عرصه فردی انسان ها ارایه می دهد و پرسشی را در پایان مطرح می نماید.آیا زمانی که این فراشکنی به مرحله ورود به عرصه شخصی افراد می رسد،دیگر توانایی تجزیه شدن را دارد؟ و بدین گونه پاسخ می دهد.خیر، دیگر این فراشکنی ادامه نخواهد داشت و جزییترین ارکان مجموعه مانند یک همجوشی هسته ای شروع به تشکیل واحد هایی بزرگتر متناسب با ویژگی های خود داده و دوباره متحد خواهند شد ولی این بدان معنا نخواهد بود که راه قبلی را باز خواهند گشت.
و این چنین نتیجه گیری می نماید:
در نهایت آنچه که از این مکتوب میخواهم نتیجه گیری نمایم ایجاد یک تشکل صنفی مجازی در معماری است که به گمانم تاکنون در هیچ رشتهای به گستره معماری به وقوع نپیوسته باشد. اگر تک تک وبلاگهای معماری را به مثابه یک واحد کوچک تولید خبر و محتوا یا یک مکعب کوچک در نظر بگیریم از هزارتوی این دنیای بیکران مجازی میتوان به یک هایپر کیوب مجازی یا یک ابر رسانه معماری دست یافت که به سبب سرعت اطلاع رسانی و قشر عظیم مخاطب در عرصه جهانی هیچ کس را یارای ایستادن در برابر آن نخواهد بود. قطعا چنین رسانهای خواهد توانست به مرور زمان منافع گروهی بنیانگذاران آن را تامین نماید و از سوی دیگر آینه تمام نمای معماری ایرانی باشد.
مطلب آینده:
معرفی کتاب:An Evolutionary Architecture by John Frazer
Interview with the adminstrator of interacitvearchitecture website , Mr.Ruairi Glynn
--سلام آقای گلین.شما چه جوابی به این سوال می دهید؟ معماری آینده،هنر یا تکنولوژی؟
--سلام.در رابطه با سوال،من فکر می کنم هنر و تکنولوژی همانند یکدیگر هستند.تکنولوژی در واقع فرم دهنده و هدایت کننده نظم هنر و معماری می باشد.آن ها همدیگر را تغزیه می کنند و به نظر من این که اخیرا این دو به دو مفهوم خاص تعبیر می شود کاملا نسبی است .
معماری با استفاده از هنر ها و علوم شکل می گیرد.در واقع من فکر میکنم وظیفه یک معمار تحقیق و بررسی این مطلب در تجربیات فضایی روزمره است.گذشته از هر چیز، همه معماران با طراحی ای که چه سازه ای و چه سیستماتیک بتواند رابطه ای بین ما و محیط پیرامون ما بر قرار کند ، سر و کار دارند.
این مطلب واقعا علایق من را شکل می دهد و هدف من را هدایت می نماید.
--آقای گلین ، تعریف شما از interactivearchitecture چیست؟
--از نظر من interactive architecture بر دو قسم است.نوع اول از نظر من جایی است که معماری میان تعاملات رفتاری انسان ها قرار می گیرد، که البته روش معمول تری می باشد و من به آن علاقه مندم که چگونه تکنولوژی می تواند قسمتی از یک ارتباط دو سویه باشد.و نوع دوم شامل معماری می شود که به خودی خود توانایی تنظیم کردن و پاسخ دادن به رفتار و عادات انسان را داراست و وارد نوعی گفتگو بر مبنای اعمال انسان ها و معماری هر دو،خواهد شد.البته هر دو گونه زمانی که تکنولوژی قوی و قوی تر و بیشتر قابل کنترل می شود، به مراتب جذاب و جذاب تر خواهد شد.
Softspace - Contemporary Interactive Environments
سمت راست: Despina Papadopoulos’ day-for-night – سمت چپ: Usman Haque - Open Burble
هویت دائمی فیزیکی معماری همواره باعث تعریف جوامع در طول قرن ها شده است.هم اکنون تعدادی از حرفه ای ها دیگر برای ساخت ساختمان روش هایی که به صورت معمول برای ما شناخته شده اند را کنار گذاشته اند و تمرینات خود را توسط softspace (محیط نرم)، محیطی شکل پذیر،فرمی قابل تغییر ،ساخته شده از طراحی دیجیتالی بر اساس تجربیات و پاسخ های شخصی ،به واقعیت تبدیل می نمایند.softspace سیستم های فضایی جدیدی را از قبیل لباسهای قابل پردازش ، تکنولوژی WIFI ،RIFID و نرم افزارهای دیجیتالی طراحی شده مربوط به نور و انرژی و صدا و زمینه های الکترومگنتید یا ربایشی ،را برنامه ریزی می نماید.این ها تنها بستگی به راه های متفاوتی که افراد برای ارتباط با آن ها انتخاب می کنند، ندارند ، بلکه همزمان که توسط واکنش هایی که توسط افراد اتفاق می افتند تغزیه می شوند،شروع به ساختن ایدهای جدیدی برای استفاده می نمایند.این چنین برنامه ریزی های محیطی واکنشی، به طرز کاملا افزایشی در موزه ها و گالری هایی همچون Tate,the science museum و V&A تثبیت شده اند ، همان طور که ایده جهان رویایی توسط تکنولوژی جدید به وقوع پیوسته، ایده ای که درون مایه فیلم هایی چون Minority Report و ExistenZ بوده است.البته پروژه های softspace عصر ما به میزان بیشتری با تاثیرات شکننده ،تحرکات فضایی-اجتماعی،عواطف واحساسات عصر حاضر ما ارتباط برقرار کرده است.
سمت راست: Jason Bruges Studio - Wind to Light-- سمت چپ: Daan Roosegaarde - Dune
ترجمه و تنظیم: محمد ناصری
منبع: اینترنت www.inertactivearchitecture.org
نویسنده: Ruairi Glynn -- (ruairi@interactivearchitecture.org)
مطلب آینده:مصاحبه با Ruairi Glynn مدیر سایت interactivearchitecture با موضوع:معماری آینده،هنر یا تکنولوژی؟
